Dit jaar vieren we dat Careander 55 jaar bestaat.

Dat is een bijzonder jubileum, waar we natuurlijk graag bij stilstaan. Toen Careander werd opgericht was ons land volop bezig met het opbouwen van de welvaartsstaat. Jaar na jaar werden we rijker. Ook kwam er in die tijd veel meer steun voor mensen die dat nodig hadden vanwege ouderdom, ziekte of werkloosheid. In die jaren zijn veel zorgorganisaties ontstaan, waaronder Careander. Het initiatief was afkomstig van een groep ouders. Ouderbetrokkenheid was nodig om de organisatie op te kunnen bouwen. Careander groeide en werd telkens professioneler.

Het hart bleef: liefdevolle zorg voor mensen met een verstandelijke beperking of ontwikkelingsachterstand. Gebaseerd op de overtuiging dat ieder mens uniek is en door God geliefd.

Anno 2022 zijn we weer in een tijd vol van verandering, net als in 1967. Het verschil is dat er toen een organisatie moest worden opgebouwd, terwijl die er nu gewoon staat. Ook was de tijdgeest toen een geheel andere dan nu. We voelen allemaal aan dat de komende jaren in de zorg anders zullen worden dan nu. Alleen al de krapte op de arbeidsmarkt stelt ons voor grote uitdagingen. Daarnaast zien we een enorme opkomst van technologische toepassingen in de zorg; heel hoopvol wat mij betreft. Economisch wordt het spannend: hebben we ook in de toekomst genoeg financiën beschikbaar om het huidige zorgniveau te kunnen behouden? Niemand die het zeker weet.

Ik verwacht dat we elkaar in de toekomst nog meer nodig zullen hebben dan nu al het geval is; dat we in de zorg wellicht een nog groter beroep gaan doen op familie en vrijwilligers. Dat vraagt wat, maar het biedt ook kansen voor nog betere zorg. Dat gebeurde in 1967 immers ook. Daarom houden we vast wat ons drijft, namelijk het bieden van liefdevolle zorg vanuit onze mensvisie. Laten we wat dat betreft samen op blijven trekken, kansen zien en benutten om de zorg verder te verbeteren.

Samen lukt dat, net als in 1967. Reden voor een feestje!