Ieder mens uniek!

Door Ina Nieland, manager Clusters

Tussen de eerste en tweede corona-golf in mocht ik (met inachtneming van de maatregelen) de locaties van Careander bezoeken. En wat heb ik daar van genoten!!!

Hoe kun je een goede manager Clusters zijn, verantwoordelijk voor alle zorg en ondersteuning, terwijl je bijna alleen je beeldscherm als middel hebt? Ik kan dat niet en sterker nog; ik wil dat ook niet. Verbinding is voor mij het sleutelwoord wanneer ik mij inzet om bij te dragen aan de talentontwikkeling van onze cliënten en medewerkers.

Tijdens zo’n waardevol bezoek aan een woonlocatie mocht ik samen met een aantal bewoners eten. Zij mochten bepalen wanneer ik kwam en ze nodigden mij onder etenstijd uit omdat ze dat het beste moment voor gesprekken vinden. Ik juich dat toe omdat eten voor mij altijd gezelligheid en verbinding brengt.

Eén van de bewoners at niet met ons aan tafel; ik noem haar Jannie (niet haar echte naam).

Jannie houdt niet van samen eten, dat vindt ze te druk geeft ze aan. Ze is ook wat verlegen. Ze komt met haar bord naar de huiskamer en schept haar eten op om het vervolgens op haar appartement op te eten. Een klein momentje van éven met de andere bewoners zijn, maar toch haar maaltijd te gebruiken hoe zij het wil. Mooi vind ik dat. Ik spreek haar heel kort en wens haar smakelijk eten toe, ze knikt snel en schiet weg.

Als ik later die avond, na een rondleiding door het gebouw, tevreden richting huis wil gaan, hoor ik iemand roepen: “mevrouw? mevrouw Ina?” Ik kijk om en daar komt Jannie aan.

Ze duwt mij een envelop in de handen en hoeps, weg is ze weer. Ik open de envelop en vind een zelfgemaakte kaart. Ik glimlach. Het momentje raakt mij want in die mooie zelfgemaakte kaart staat te lezen: “Wat fijn dat je hier op bezoek bent, dag hoor, van Jannie”.

Dit voorval laat voor mij zien wat het betekent om te leven en te werken vanuit de Careandervisie: ieder mens uniek, ieder mens zijn of haar eigen gaven.

Dank je wel Jannie!